Mektubik # 11

Ah sevgilim ah!

Taşınıp gidiyorum artık,

gidiyorum buralardan.

Bir yaprak gibi uçuşuyorum

Hisar semalarında;

ve düşüyorum

yaramaz bir çocuğun avuçlarına.

O yaramaz çocuk mu kim?

Yeni sevgilim, bebeğim.

Dur dur hemen ekşime,

hiç eskimeyen sevgilim;

veya bazı bazı moraran sevgilim.

Hâlâ anlamadın mı kimden bahsettiğimi?

Sensin avanak sevgilim benim!

Eşyaları taşırken kaytarmayı düşünme;

sonra temizlik ve biz, hatta sadece sen.

Yorulursan aşk buymuş dersin!

Ki aşk aynı evden farklı şehirlere,

farklı tenlerden farklı trenlere,

farksız acılardan farksız bacılara

konmak, ısırmak, kana bulanmak değil midir zaten;

aynen bir sivrisinek gibi?..

Evet sevgilim,

seni; yaptığı tüm kötülükler yetmiyormuş gibi

yine yeni yeniden, bir başka kötü macerasına

kanat çırpan bir sivrisinek misali

hayal ediyorum.

Hay aksi! Bak görüyor musun,

çamaşır makinesi yine durmuş.

Haberin yok ki yarı otomatik takıldığından.

Bilmem hatırlar mısın;

Philips televizyon almıştık

genç, hırslı ve de sahtekâr yöneticimizden.

Sen parasını ödemiştin de

ben sana borçlanmıştım.

Hatırlarsın, hatırlarsın da

birden aklına gelmiş gibi yaparsın.

Bak yine aynısını yaptın!

İşte o televizyon var ya

kaldırdım onu.

Yanisi ekranım hep beyaz..

Seni izlemeye başladım çünkü;

mevsim yaz..
Beğendin mi anacım?

0 yorum :

Yorum Gönder

 

Bağış yapmak için IBAN numaramız: TR63 0011 1000 0000 0057 4938 93